FAQ o podróży do Kotoru

Najlepsze miesiące to maj-czerwiec oraz wrzesień-październik. Lipiec i sierpień to najcieplejsze morze (około 26°C), ale też tłumy i podwojone ceny na wybrzeżu. Sezon kąpielowy trwa od czerwca do października. Od listopada do marca w zatoce panuje deszczowa pogoda, wiele miejsc jest zamkniętych na sezon, choć samo stare miasto jest wtedy puste i spokojne.

Obywatele UE, Wielkiej Brytanii, USA, Kanady, Australii i Nowej Zelandii nie potrzebują wizy, zwykle na pobyty do 90 dni w ciągu 180 dni. Ważna wiza Schengen również umożliwia wjazd. Rejestracja na policji w ciągu 24 godzin (tzw. „white card“) jest obowiązkowa — hotel zwykle robi to automatycznie, ale prywatny wynajmujący nie zawsze.

Czarnogóra posługuje się euro, mimo że nie należy ani do UE, ani do strefy euro — walutę tę wprowadzono jednostronnie. Karty są akceptowane w hotelach i restauracjach, ale gotówka przydaje się w taksówkach, małych konobach i na targach. Bankomatów jest wszędzie pod dostatkiem, zwykle z opłatą za wypłatę.

Napiwek nie jest obowiązkowy; zwykle zaokrągla się rachunek albo zostawia 5-10% w restauracji, jeśli obsługa była dobra. Obsługa nie jest wliczona w rachunek.

Czarnogóra jest bezpiecznym krajem, przestępstwa z użyciem przemocy zdarzają się rzadko. Realnym ryzykiem są drogi (wąskie, z ryzykownym wyprzedzaniem), słońce, jeżowce na kamienistych plażach oraz taksówki bez licznika. Numer alarmowy to 112.

Zasięg 4G/5G jest dobry na wybrzeżu, bardziej nierówny w kanionach na północy. Bezpłatne wifi jest dostępne w większości kawiarni i miejsc noclegowych. Czarnogóra znajduje się poza UE, więc europejski roaming nie obowiązuje — potrzebna jest lokalna karta SIM lub eSIM.

Czarnogóra korzysta z napięcia 230V / 50Hz, z gniazdkami typu C i F. Podróżni z Wielkiej Brytanii, USA i Australii potrzebują adaptera; mieszkańcy kontynentalnej Europy zwykle nie. Większość nowoczesnych ładowarek obsługuje oba napięcia, więc wystarczy sam adapter wtyczki.

Lotnisko w Tivacie znajduje się około 20 minut od Kotoru, lotnisko w Podgoricy około 1,5 godziny, a Dubrownik około 2 godzin z przekroczeniem granicy. Autobusy Blue Line kursują wzdłuż zatoki i wybrzeża. Samochód przydaje się poza zatoką, choć latem parkowanie w Kotorze jest trudne. Prom Kamenari-Lepetane skraca objazd całej zatoki.

Językiem urzędowym jest czarnogórski, zapisywany zarówno alfabetem łacińskim, jak i cyrylicą. Angielski jest powszechnie używany w turystyce, dość rozpowszechnione są też włoski i rosyjski. Kilka przydatnych słów: dobar dan (dzień dobry), hvala (dziękuję), molim (proszę).

Kuchnia łączy tradycje adriatyckie i kontynentalne: grillowana ryba, kalmary, njeguški pršut (wędzona szynka) i ser z Njeguši, kajmak, jagnięcina przygotowywana ispod sača (pod żarową pokrywą), a także karp i węgorz z jeziora Skadar. Warto spróbować lokalnych win Vranac (czerwone) i Krstač (białe) oraz rakiji. Restauracje na nabrzeżu starego miasta są najdroższe.